Ciało śpi, rozum śni

  

Kiedy ciało śpi – wtedy rozum śni.
Dusza z ciała ulatuje, marzeniami się zajmuje.

Raz jest lekuchna, jak ptaszek szybuje,
To znów wśród tłumu nago się snuje.
Wraca do miejsc gdzieś już widzianych,
Spotyka ludzi już pochowanych

Nad ranem ziewasz, trochę zziębnięta.
Ziewa i dusza. Nic nie pamięta …

Napisany 2006.08.07  

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *