Człowiek

                                                           

Łka po krzakach, w lesie świszczy

Jak wyżuta, lepka guma

Po omacku, pośród zgliszczy

Szuka ciebie twoja DUMA.

Woła, krzyczy, nasłuchuje,

Sznurem przepasał wór zgrzebny,

Sękatą laską z demonem wojuje

Twój HONOR. Czy jest ci jeszcze potrzebny?

I DUMA, i HONOR wartość swoją znają,

Jedna drżąca, druga mokra powieka.

Bo komuż dar cudny przekazać swój mają

Kiedy od wieków szukają CZŁOWIEKA?

Jedna myśl na temat “Człowiek”

  1. no właśnie, oto dzisiejsze pytania: cóż dziś znaczy DUMA, czymże jest HONOR, gdzie uciekła MIŁOŚĆ?kimże jest ten, który niedawno mienił się CZŁOWIEKIEM?to wszystko UMARŁO, już tego NIE MA, teraz możemy o tym opowiadać jako o baśniowych historiach.spójrz w koło, czyż nie mam racji?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *