modlitwa

 

jawa to już czy jeszcze sen

noc jeszcze a może już dzień

miesza się wszystko jak mleko w kawie

klęczę pokornie w kościelnej nawie

wybacz mi Boże, biję się w piersi

my nie ostatni, ani nie pierwsi

wybuchło uczucie nie w porę, nie chciane

bardziej splątało co już zasupłane

nie można uciec ni przejść gdzieś  bokiem

skradzione chwile okryte są mrokiem

głód się wymyka jak amen z pacierza

gdy jedno drugiemu swe życie powierza

nie można być razem, osobno też nie

w jednym i drugim świecie jednako jest  źle

już łez nawet nie ma bo wyschły jak wiór

który raz żegnamy zmianę roku pór?

za krótkie noce, odległe tak drogi

los tych chwil wspólnych jest tak ubogi!

ciągle za gorzko, za cierpko, za mało

powiedz proszę Panie, co nam pozostało…

2 kwiecień 2009r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *